Wielu z nas nie wystarcza już zwykła forma turystyki. Często poszukujemy wyróżniających się form turystyki kwalifikowanej, dlatego też podejmujemy się wypraw wgłąb jaskiń lub też przemierzamy samotnie połacie nieprzyjaznego terenu. Jednak wielu z nas nie dostrzega banalnego w swojej prostocie innego typu turystyki.

Wakacje są czasem, kiedy to poszukujemy w sobie nowych zainteresowań, wyrabiamy nowe umiejętności. Turystykę rozpatruje się jako zjawisko m.in. psychologiczne. Stąd też ujawnia się w nas potrzeba samorealizacji. Jednak nie musimy przemierzać całego kraju skacząc na jednej nodze, aby coś sobie udowodnić. Z pomocą przychodzi nam zakurzony aparat, który leżał cały rok w szafce. Ileż to razy podziwialiśmy w kolorowych czasopismach niespotykane zdjęcia natury, zwykłych ludzi, banalnych miejsc. Jednak niewielu z nas wpadło na to, aby spróbować własnych sił w tego typu zajęciu. Taka forma spędzania wolnego czasu gromadzi w sobie ogromny potencjał samorealizacji psychofizycznej. Taki typ turystyki nazwijmy umownie „turystyką fotograficzną”.

Nie chodzi o fotografowanie się na tle zamku czy kościółka, szczerząc zęby i wydając z siebie odgłos „ciiizzz”. Fotografia niesie ze sobą dużo głębsze możliwości. Wyobraźmy sobie, że jedziemy w głuszę, z aparatem tylko po to by uchwycić wyjątkowy kadr. Chodzimy całymi godzinami szukając czegoś niecodziennego, a gdy już to znajdujemy, zastanawiamy się, w jaki sposób przedstawić obiekt na fotografii, by oddać całe piękno. Jest w nas wtedy przeświadczenie, że robimy coś wyjątkowego. Odnajdujemy w sobie resztki artystycznej duszy, wyniszczonej przez codzienność świata plastiku. Jeszcze większą przyjemność sprawia fotografowanie rzeczy codziennych, tak aby przedstawić je w niecodzienny sposób. Uczymy się wtedy patrzeć na świat z nieco innej perspektywy. Nie przechodzimy koło wszystkiego obojętnie. Nawet zwykła staruszka sprzedająca kwiaty na rogu ulicy jest źródłem inspiracji i, nazwijmy to brzydko, „surowcem” do zrobienia wyjątkowego ujęcia. Podstawową regułą w robieniu artystycznych zdjęć nie jest robienie fotek rzeczom pięknym, lecz przedstawienie rzeczy szarych w sposób ukazujący ich ukryte piękno. To właśnie sprawia, że tego typu forma turystyki zarazem odpręża i kształci. Po spędzeniu w ten sposób urlopu wypoczęte jest nie tylko nasze ciało, ale i umysł. Możemy też w ten sposób odnaleźć w sobie nowe zainteresowania i rozwijać je z czasem.

Jednym z najczęściej odwiedzanych jezior w Poznaniu jest chyba Rusałka. Zresztą odwiedzają ją nie tylko poznaniacy. Warto wiedzieć, że to jezioro „zagrało” w filmie „Ogniem i mieczem”, gdzie udawało Dniepr. Otoczone przez lasy stało się bardzo ważnym punktem na wakacyjnej mapie miasta. Ciekawostką jest, że zbiornik powstał dopiero w 1943 roku, gdy wezbrały wody Bogdanki. Drugim ważnym miejscem w Poznaniu jest oczywiście sztuczny zbiornik Jeziora Maltańskiego. Zasilany przez Cybinę powstał w 1952 roku, ale prace nad jego stworzeniem trwały już podczas II wojny światowej, kiedy Niemcy chcieli powiększyć istniejące w tym miejscu stawy rybne. Skąd nazwa? Jezioro zajmuje teren należący niegdyś do kościoła św. Jana Jerozolimskiego, przy którym znajdował się Zakon Kawalerów Maltańskich. Ten, kto był nad jeziorem, wie, że możliwości spędzenia tam czasu są nieograniczone. Oprócz sportów wodnych można tu zagrać w minigolfa, obejrzeć film w plenerowym kinie czy wypić kawę w jednej z licznych kawiarenek. Codziennie można tu spotkać całe hordy biegaczy, rowerzystów i użytkowników rolek.

Tej dobrej i tej złej

Mobilni poznaniacy najczęściej wybierają się na zachód, licznie odwiedzając Jezioro Kierskie. Niestety w tym jeziorze woda zazwyczaj jest dość mętna, ale nie przeszkadza to w zażywaniu kąpieli. W pobliżu za to znajduje się bardzo dużo ośrodków wypoczynkowych, a zbiornik stał się centrum sportów wodnych – szczególnie żeglarstwa. Najbardziej znane są dwa strzeżone kąpieliska w Krzyżownicach i Kiekrzu.

Często odwiedzany jest też Strzeszynek, który jest najczystszym z dużych jezior Poznania. Linia brzegowa to 4,5 km terenu porośniętego lasami liściastymi i sosnowymi, co wyjątkowo sprzyja rekreacji. Pobyt tutaj będzie też wielką frajdą dla wędkarzy, ponieważ zbiornikiem opiekuje się Polski Związek Wędkarski, który pracuje nad zarybianiem jeziora. Złowić tu można przede wszystkim sielawy, ale są też karpie, węgorze, liny, szczupaki i leszcze.

Przygoda, ryzyko, satysfakcja z każdego przejechanego kilometra. Podróżowanie autostopem niewątpliwie niesie ze sobą wiele wrażeń, bez względu na to czy jest koniecznością, sposobem na życie czy jednorazową przygodą.

Jazda autostopem to zupełnie inny sposób pokonywania przestrzeni niż piesza wędrówka czy wykupienie biletu na pociąg. Decydujemy się polegać na dobrej woli napotkanych ludzi, modyfikować na bieżąco naszą trasę, liczyć się z koniecznością nocowania w różnych miejscach. Zmienia się też nasze podejście do czasu – ta forma podróżowania wymaga cierpliwości, wytrwałości i dostosowania do innych. Momenty znudzenia i zniechęcenia przeplatają się z chwilami entuzjazmu. Czasem oczekiwanie na okazję może trwać kilka godzin, lecz radość z zatrzymanego pojazdu szybko przywraca autostopowiczowi siły i chęci do dalszego podróżowania.

Kto i dlaczego decyduje się na podróżowanie autostopem? Przeważnie są to ludzie młodzi, poszukujący wrażeń, znudzeni konwencjami lub po prostu o ograniczonych środkach finansowych. Wyprawa autostopem daje możliwość poznania nowych ludzi i dotarcia do ciekawych miejsc. Często przychodzi nam nocować pod namiotem lub gołym niebem. Jednak będąc bardziej zapobiegawczym można wcześniej poszukać tanich noclegów w okolicy. Doskonale sprawdzą się w tym przypadku hostele i campingi, oferujące nocleg za niewielkie pieniądze.

Podróży autostopem nigdy nie da się do końca zaplanować, a często bywa całkowicie nieprzewidywalna i stawia przed podróżującymi różne wyzwania. Może właśnie ten dreszczyk emocji sprawia, że mimo możliwości szybszego pokonania tej samej trasy pociągiem czy autobusem, amatorów jazdy autostopem nie brakuje. Muszą się oni jednak liczyć ze sporym ryzykiem – nigdy nie wiadomo do czyjego samochodu wsiadamy. Jednak większość autostopowiczów wierzy w ludzką życzliwość, co w połączeniu z pewną ostrożnością pozwala w pełni cieszyć się wyprawą.

Rady związane z jeżdżeniem autostopem przekazywane są przez doświadczonych adeptów tej sztuki za pośrednictwem Internetu lub z ust do ust. Na ich podstawie można stworzyć własną strategię czy zbiór zasad ułatwiające podróżowanie w ten sposób i sprawiające, że będzie ono bezpieczne. Gdzie i w jakiej porze najlepiej się ustawić, jak przyciągnąć uwagę kierowców, co zrobić z bagażami, jak zapewnić sobie bezpieczeństwo – odpowiedzi na pytania i rozmaite rady znajdziemy na forach, blogach i stronach tematycznych. Wraz z ekspansją Internetu popularny stał się tzw. e-autostop, czyli wcześniejsze umawianie się pasażera z kierowcą w sieci. Ułatwia to wspólne dojazdy, lecz w pewnym stopniu odbiera mu urok i aurę niepewności. Może się także przekształcić w car-pooling, czyli udostępnianie wolnego miejsca w aucie za niewielką opłatą. Odbiega to daleko od idei podróżowania autostopem, opierającej się głównie na spontaniczności.